Znowelizowany kodeks karny skarbowy. Nowe
przepisy wejdą w życie 17 grudnia 2005 roku.
W Dzienniku ustaw z dnia 16 września 2005 r. Nr 178,
poz. 1479 opublikowana została ustawa z dnia 28 lipca
2005 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny skarbowy
oraz niektórych innych ustaw.
W art. 1 w/w ustawy dokonano zmiany ustawy z
dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz.U.
Nr 83, poz. 930, z późn. zm.).
Zgodnie z nowym brzmieniem art.16
§ 6 zaniechanie ukarania za przestępstwo skarbowe lub
wykroczenie skarbowe sprawcy, który po popełnieniu
czynu zabronionego zawiadomił o tym organ powołany do
ścigania, ujawniając istotne okoliczności tego czynu,
w szczególności osoby współdziałające w jego popełnieniu
nie będzie mieć zastosowania wobec sprawcy, który
kierował wykonaniem ujawnionego czynu zabronionego, lub
wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie,
polecił jej wykonanie ujawnionego czynu zabronionego.
Rozszerzony został katalog środków
karnych o ściągniecie równowartości pieniężnej
przepadku korzyści majątkowej.
Zgodnie z nowymi uregulowaniami
zaostrzony został wymiar kar za przestępstwa skarbowe.
Kara pozbawienia wolności trwać będzie najkrócej 5
dni, najdłużej – 5 lat (wymierzana będzie w
dniach, miesiącach i latach), natomiast kara aresztu
wojskowego trwać będzie najkrócej 5 dni, najdłużej
– 2 lata (wymierzana będzie także w dniach,
miesiącach i latach). Zmieniono także wymiar kary
nadzwyczajnie obostrzonej, która nie będzie mogła
przekroczyć 10 lat kary pozbawienia wolności.
Rozszerzono katalog przedmiotów
podlegających przepadkowi o przedmiot którego
przechowywanie jest zabronione jako przestępstwo
skarbowe lub wykroczenie skarbowe (art. 29 pkt 4). Sąd
będzie mógł orzec przepadek narzędzia lub innego
przedmiotu stanowiącego mienie ruchome, które służyło
lub było przeznaczone do popełnienia przestępstwa
skarbowego, niebędącego własnością sprawcy, jeżeli
jego właściciel lub inna osoba uprawniona na skutek
niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach
przewidywała lub mogła przewidzieć, że może ono służyć
lub być przeznaczone do popełnienia przestępstwa
skarbowego.
Zgodnie z nowymi regulacjami sąd
orzekać będzie środek karny przepadku korzyści majątkowej
niepodlegającej przepadkowi przedmiotów określonych w
art. 29 pkt 1 lub 4 (pochodzących bezpośrednio z
przestępstwa skarbowego lub których wytwarzanie,
posiadanie, obrót, przechowywanie, przewóz,
przenoszenie lub przesyłanie jest zabronione jako
przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe) jeżeli
sprawca osiągnął ją, chociażby pośrednio z popełnienia
przestępstwa skarbowego.
Na podstawie nowego art. 33 § 2 i
3 w razie skazania za przestępstwo skarbowe, z którego
popełnienia sprawca osiągnął, chociażby pośrednio,
korzyść majątkową dużej wartości, uważa się, że
mienie, które sprawca objął we władanie lub do którego
uzyskał jakikolwiek tytuł w czasie popełnienia przestępstwa
skarbowego lub po jego popełnieniu, do chwili wydania
chociażby nieprawomocnego wyroku, stanowi korzyść majątkową
uzyskaną z popełnienia przestępstwa skarbowego, chyba
ze sprawca lub inna zainteresowana osoba przedstawi dowód
przeciwny. Jeżeli okoliczności sprawy wskazują na duże
prawdopodobieństwo, że sprawca ten przeniósł na osobę
fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną
niemającą osobowości prawnej, faktycznie lub pod
jakimkolwiek tytułem prawnym, mienie stanowiące korzyść
majątkową uzyskaną z popełnienia przestępstwa
skarbowego, uważa się, że rzeczy będące w
samoistnym posiadaniu tej osoby lub jednostki oraz przysługujące
jej prawa majątkowe należą do sprawcy, chyba że
zainteresowana osoba lub jednostka organizacyjna
przedstawi dowód zgodnego z prawem ich uzyskania.
Sąd nie będzie stosować
nadzwyczajnego złagodzenia kary, bądź warunkowego
zawieszenia jej wykonania w stosunku do sprawcy współdziałającego
z inną osobą lub osobami w popełnieniu przestępstwa
skarbowego, jeżeli ujawnił przed organem postępowania
przygotowawczego wszystkie istotne informacje dotyczące
tych osób oraz okoliczności jego popełnienia a
wezwany do złożenia wyjaśnień lub zeznań, nie
potwierdził w postępowaniu w sprawie o przestępstwo
skarbowe ujawnionych przez siebie informacji, kierował
wykonaniem ujawnionego przestępstwa skarbowego lub
wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie,
polecił jej wykonanie ujawnionego przestępstwa
skarbowego, bądź nakłaniał inną osobę do popełnienia
przestępstwa skarbowego w celu skierowania przeciwko
niej postępowania o ten czyn zabroniony.
Sąd stosując nadzwyczajne
obostrzenie kary będzie mógł wymierzyć karę
pozbawienia wolności przewidzianą za przypisane przestępstwo
skarbowe w wysokości nie niższej niż 1 miesiąc do górnej
granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę,
co nie wyłącza wymierzenia z takim samym obostrzeniem
także kary grzywny grożącej za to przestępstwo obok
kary pozbawienia wolności. Sąd stosując nadzwyczajne
obostrzenie kary będzie mógł wymierzyć także karę
pozbawienia wolności w wysokości wyższej niż
dotychczas, a mianowicie nie niższej niż 3 miesiące
do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego
podwójnie, co nie wyłącza wymierzenia w wysokości do
górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o
połowę także kary grzywny grożącej za to przestępstwo,
jeżeli sprawca popełnia ten czyn zabroniony określony
w art. 38 § 2 pkt 1.
Nowo dodany art. 41a wskazuje, że
warunkowego zawieszenia wykonania kary nie będzie można
zastosować do sprawcy, który uczynił sobie z popełniania
przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu lub
popełnia przestępstwo skarbowe, działając w
zorganizowanej grupie albo w związku mającym na celu
popełnienie przestępstwa skarbowego, chyba że
zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi
okolicznościami. W przypadku warunkowego zawieszenia
wykonania kary pozbawienia wolności wobec tego sprawcy
okres próby wynosić będzie od 3 do 5 lat, a dozór będzie
obowiązkowy. Natomiast skazanego na karę pozbawienia
wolności będzie można zwolnić po odbyciu trzech
czwartych kary; warunkowe zwolnienie nie może nastąpić
wcześniej niż po roku.
Wydłużone zostały okresy
przedawnienia przestępstw skarbowych. Karalność
przestępstwa skarbowego będzie ustawać, jeżeli od
czasu jego popełnienia upłynęło: 5 lat – gdy
czyn stanowi przestępstwo skarbowe zagrożone karą
grzywny, karą ograniczenia wolności lub karą
pozbawienia wolności nieprzekraczającą 3 lat; 10 lat
– gdy czyn stanowi przestępstwo skarbowe zagrożone
karą pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata.
W razie ukarania za dwa albo więcej
wykroczeń skarbowych popełnionych przed wydaniem
pierwszego orzeczenia, wykonaniu podlegać będzie
najsurowsza kara; wykonaniu podlegać będą także inne
środki orzeczone w każdym z orzeczeń.
W związku z nowymi przepisami
zmieniły się wymiary kar za przestępstwa skarbowe.
Podniesiono wymiar kary pozbawienia wolności
z 3 do 5 lat w następujących przypadkach:
- w sytuacji, gdy podatnik, który uchylając się
od podatkowania, nie ujawnia właściwemu organowi
przedmiotu lub podstawy opodatkowania lub nie składa
deklaracji, przez co naraża podatek na uszczuplenie
(art. 54 § 1),
- podrobienia albo przerobienia znaku akcyzy albo
upoważnienia do odbioru banderol (art.67 § 1),
- podania danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym
lub zatajenia rzeczywistego stanu rzeczy a tym samym
wprowadzenia w błąd właściwego organu narażając
na nienależny zwrot podatkowej należności
publicznoprawnej, w szczególności podatku
naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od
towarów i usług, podatku akcyzowym, zwrot nadpłaty
lub jej zaliczenie na poczet zaległości podatkowej
lub bieżących albo przyszłych zobowiązań
podatkowych (art. 76 § 1),
- podania danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym
lub zatajenia rzeczywistego stanu rzeczy a tym samym
wprowadzenia w błąd właściwego organu narażając
na nienależny zwrot należności celnej lub
umorzenie należności celnej należnej do zapłacenia
(art. 92 § 1),
- jeżeli sprawca dopuszcza się czynu zabronionego
określonego w § 1 (urządza lub prowadzi grę
losową, grę na automacie, grę na automacie o
niskich wygranych lub zakład wzajemny wbrew
przepisom ustawy lub warunkom zezwolenia) lub § 2
(uczestniczy w zagranicznej grze losowej lub
zagranicznym zakładzie wzajemnym) w celu osiągnięcia
korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego
uczestnictwa w grze losowej, grze na automacie, grze
na automacie o niskich wygranych lub zakładzie
wzajemnym (art. 107 § 3).
Podniesiono wymiar kary pozbawienia wolności
z 2 do 3 lat w następujących przypadkach:
- w sytuacji, gdy podatnik, który w celu zatajenia
prowadzenia działalności gospodarczej na własny
rachunek lu rzeczywistych rozmiarów tej działalności,
posługuje się imieniem i nazwiskiem, nazwą lub
firmą innego podmiotu i przez to naraża podatek na
uszczuplenie (art. 55 § 1),
- gdy ktoś nabywa, przechowuje, przewozi lub
przenosi wyroby akcyzowe lub opakowania z tymi
wyrobami stanowiące przedmiot czynu zabronionego
określonego w art. 63 (wydawanie wyrobów
akcyzowych lub opakowań z tymi wyrobami, w stosunku
do których zakończono procedurę zawieszenia
poboru akcyzy, bez ich uprzedniego oznaczenia
znakami akcyzy) lub 64 (wydawanie przez producenta
wyrobów akcyzowych lub opakowań z tymi wyrobami
przeznaczonych do wywozu za granicę bez pisemnego
zawiadomienia w terminie właściwego organu o
zamiarze ich wywozu), lub pomaga w ich zbyciu albo
te wyroby lub opakowania z tymi wyrobami przyjmuje
lub pomaga w ich ukryciu, jeżeli ich rodzaj, ilość
lub wartość wskazują na zamiar wprowadzenia do
obrotu (art. 65 § 1),
- gdy płatnik lub inkasent nie wpłaca w terminie
pobranego podatku na rzecz właściwego organu (art.
77 § 1),
- gdy ktoś usuwa towar lub środek przewozowy spod
dozoru celnego (art. 90 § 1),
- gdy ktoś nabywa, przechowuje, przewozi, przesyła
lub przenosi towar stanowiący przedmiot czynu
zabronionego określonego w art. 86-90 § 1 (należącego
do kategorii przestępstw skarbowych i wykroczeń
skarbowych przeciwko obowiązkom celnym oraz zasadom
obrotu z zagranicą towarami i usługami), lub
pomaga w jego zbyciu albo ten towar przyjmuje lub
pomaga w jego ukryciu (art. 91 § 1),
- wywożenia lub wysyłania za granicę wartości
dewizowych lub krajowych środków płatniczych bez
wymaganego zezwolenia dewizowego albo wbrew jego
warunkom (art. 99 § 1)
- urządzania lub prowadzenia gry losowej, gry na
automacie, gry na automacie o niskich wygranych lub
zakładu wzajemnego wbrew przepisom ustawy lub
warunkom zezwolenia (art. 107 § 1).
Podniesiono wymiar kary pozbawienia wolności
z 2 do 5 lat w następujących przypadkach:
- gdy podatnik, który składając organowi
podatkowemu, innemu uprawnionemu organowi lub płatnikowi
deklarację lub oświadczenie, podaje nieprawdę lub
zataja prawdę albo nie dopełnia obowiązku
zawiadomienia o zmianie objętych nimi danych, przez
co naraża podatek na uszczuplenie (art. 56 § 1),
- przywożenia z zagranicy lub wywożenia za granicę
towaru bez jego przedstawienia organowi celnemu lub
zgłoszenia celnego, a w związku z tym narażenia
należności celnej na uszczuplenie (art. 86 § 1),
- wprowadzenia w błąd organu uprawnionego do
kontroli celnej a tym samym narażenia należności
celnej na uszczuplenie (art. 87 § 1).
Podniesiono wymiar kary pozbawienia wolności
z roku do lat dwóch w następujących przypadkach:
- podrobienia albo przerobienia znaku urzędowego (w
celu użycia w obrocie publicznym) mającego
stwierdzić uiszczenie opłaty skarbowej albo używania
takiego znaku jako autentycznego (art. 59 § 1); jak
również puszczania w obieg, nabywania lub używania
albo przechowywania w celu puszczenia w obieg
podrobionego albo przerobionego znaku urzędowego
mającego stwierdzić uiszczenie opłaty skarbowej
(art. 59 § 2); a także używania w obrocie
dokumentu opatrzonego takim podrobionym lub
przerobionym znakiem,
- zbywania lub w inny sposób przekazywania wbrew
przepisom ustawy znaków akcyzy osobie
nieuprawnionej (art. 70 § 1),
- gdy płatnik nie pobiera podatku albo pobiera go w
kwocie niższej od należnej (art. 78 § 1),
- wyłudzenia indywidualnego zezwolenia dewizowego
przez podstępne wprowadzenie w błąd organu
uprawnionego do udzielania takich zezwoleń (art. 97
§ 1).
Podniesiono wymiar kary pozbawienia wolności
z roku do lat dwóch w następującym przypadku:
- uzyskiwania lub przysposabiania środków w celu
podrobienia albo przerobienia znaku akcyzy albo
upoważnienia do odbioru banderol (art. 67 § 2).
Zwiększono wymiar kary grzywny ze 180 do 240
stawek dziennych w następującym przypadku:
- gdy producent, importer lub inny podmiot wbrew
obowiązkowi nie prowadzi ewidencji znaków akcyzy
lub jej nie przechowuje (art. 67 § 2).
Zgodnie z nowo dodanymi przepisami:
- zmienianie w użyciu wyrobu akcyzowego jego
przeznaczenia, w szczególności używanie oleju opałowego
jako oleju napędowego, a co za tym idzie narażenie
podatku akcyzowego na uszczuplenie podlega karze
grzywny do 720 stawek dziennych albo karze
pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom
łącznie (art. 73a), natomiast jeżeli kwota narażonego
na uszczuplenie podatku akcyzowego jest małej wartości
– karze grzywny do 720 stawek dziennych a jeżeli
nie przekracza ustawowego progu – karze
grzywny za wykroczenie skarbowe,
- podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy w
informacji podsumowującej podlega karze grzywny do
240 stawek dziennych (art. 80a § 1),
- nieskładanie w terminie właściwemu organowi
informacji podsumowującej, wbrew obowiązkowi,
podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe (art.
80a § 2),
- urządzanie lub prowadzenie gier podlegających
szczególnemu nadzorowi podatkowemu bez urzędowego
sprawdzenia lub bez nałożenia wymaganych urzędowych
zabezpieczeń podlega karze grzywny do 720 stawek
dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 2,
albo obu tym karom łącznie a w wypadku mniejszej
wagi karze grzywny za wykroczenie skarbowe (art.
107a).
Zgodnie z nowym art. 62 § 1 i 3
karze grzywny do 180 stawek dziennych podlegać będzie
ten, kto wbrew obowiązkowi w sposób wadliwy wystawia
faktury lub rachunki albo nie przechowuje wystawionej
lub otrzymanej faktury lub rachunku, bądź dowodu
zakupu towarów. Karze grzywny do 720 stawek dziennych
podlegać będzie natomiast producent, który wydaje
wyroby akcyzowe lub opakowania z tymi wyrobami
przeznaczone do wywozu za granicę bez pisemnego
zawiadomienia w terminie właściwego organu o zamiarze
ich wywozu (art. 64 § 1).
Zmieniony art. 75 stanowi, iż
importer, podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego
oraz przedstawiciel podatkowy, który nie dopełnia
obowiązku uzyskania od podmiotu mającego siedzibę
poza terytorium kraju rozliczenia z przekazanych mu znaków
akcyzy podlega karze grzywny do 180 stawek dziennych.
Zgodnie z nowo dodanym art. 80a
karze grzywny do 240 stawek dziennych podlegać będzie
ten, kto w informacji podsumowującej poda nieprawdę
lub zatai prawdę.
Nowymi przepisami wprowadzono możliwość
nałożenia grzywny za wykroczenie skarbowe w następujących
przypadkach:
- nie wyznaczenia przez płatnika lub inkasenta w
wymaganym terminie osoby, do której obowiązków
należy obliczanie i pobieranie podatków oraz
terminowe wpłacanie organowi podatkowemu pobranych
kwot, lub niezgłoszenie właściwemu miejscowo
organowi podatkowemu wymaganych danych takiej osoby
(art. 79 § 1),
- nie składania przez płatnika deklaracji w
terminie(art. 79 § 2),
- nie składania w terminie właściwemu organowi
informacji podsumowującej (art. 80a § 2),
- nie dokonywania w terminie przez podatnika lub płatnika,
wbrew obowiązkom zgłoszenia identyfikacyjnego albo
aktualizacji objętych nim danych albo też
podawania w nim danych niezgodnych ze stanem
rzeczywistym lub niepełnych (art.81 § 1 pkt 1),
- mniejszej wagi czynu zabronionego określonego w
art. 83 § 1, tzn. udaremniania lub utrudniania
wykonania czynności służbowej osobie uprawnionej
do przeprowadzenia czynności sprawdzających,
kontroli podatkowej, kontroli skarbowej lub czynności
kontrolnych w zakresie szczególnego nadzoru
podatkowego, w szczególności nie okazywanie wbrew
żądaniu tej osoby księgi lub innego dokumentu
dotyczącego prowadzonej działalności gospodarczej
lub niszczenie, uszkadzanie, czynienie bezużytecznej,
ukrywanie lub usuwanie tej księgi lub innego
dokumentu,
- mniejszej wagi czynu zabronionego określonego w
art. 94 § 1 lub 2, tzn. nieudzielenia wbrew obowiązkowi
ustnych lub pisemnych wyjaśnień mających
znaczenie dla kontroli celnej lub nieudostępniania
wymaganych dokumentów dotyczących obrotu z
zagranicą towarami lub usługami; oraz udaremniania
lub utrudniania w inny sposób wykonania czynności
służbowej osobie uprawnionej do przeprowadzania
czynności kontrolnych lub dozoru celnego, w szczególności
odmawiania wykonania czynności przygotowawczych do
kontroli celnej lub niedopełniania obowiązku niezwłocznego
dostarczenia towaru do miejsca wskazanego przez
organ celny,
- jeżeli wartość przedmiotu obrotu, o którym
mowa w § 1 (wywożenie lub wysyłanie za granicę
bez wymaganego zezwolenia dewizowego wartości
dewizowych lub krajowych środków płatniczych) nie
przekracza ustawowego progu,
- mniejszej wagi czynu zabronionego określonego w
art. 106d § 1, tzn. wykonywania działalności
gospodarczej polegającej na kupnie i sprzedaży
wartości dewizowych oraz pośrednictwie w ich
kupnie i sprzedaży bez wpisu do rejestru działalności
kantorowej lub wbrew przepisom ustawy,
- mniejszej wagi czynu zabronionego określonego w
art. 106j § 1, tzn. dokonywania przez rezydenta,
wbrew obowiązkowi przekazu pieniężnego za granicę
lub rozliczenia w kraju z nierezydentem bez pośrednictwa
uprawnionego banku,
- mniejszej wagi czynu zabronionego określonego w
art. 106l § 1, tzn. niezgłaszanie przez rezydenta,
wbrew obowiązkom Narodowemu Bankowi Polskiemu
danych o dokonanym obrocie dewizowym z zagranicą, w
zakresie niezbędnym do sporządzania bilansu płatniczego
oraz bilansów należności i zobowiązań
zagranicznych państwa, lub zgłaszanie danych
niezgodnych ze stanem faktycznym,
- dopuszczenia, choćby nieumyślnie, do popełnienia
czynu zabronionego określonego w rozdziale 8
(Przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe
przeciwko obrotowi dewizowemu) na skutek niedopełnienia
obowiązku nadzoru nad przestrzeganiem reguł obowiązujących
w działalności danego przedsiębiorcy lub innej
jednostki organizacyjnej.
W sprawach o wykroczenia skarbowe
oskarżony będzie mógł korzystać z pomocy jednego
obrońcy, którym może być także radca prawny.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od
dnia ogłoszenia.
KODEKS KARNY SKARBOWY - stan przed nowelizacją z 16
września 2005r.
(Pobierz
0,4 MB)
