VAT w Unii Europejskiej

VAT-UE

System Informacji Podatkowej

MF-SIP

  

MENU

Strona główna

Zmiany w przepisach prawa podatkowego

Organizacja urzędu
Karty informacyjne
Terminy podatkowe
Formularze podatkowe
Zaświadczenia
Informacje podatkowe
Dodatkowe informacje
Ogłoszenia i przetargi
Inne strony WWW
Misja i cele urzędu
Ankieta
CZAS PRACY URZĘDU
URZĄD
 Pn  7.00-18.00
 Wt  7.00-15.00
 Śr  7.00-15.00
 Cz  7.00-15.00
 Pt  7.00-15.00
KONTAKT

  Telefon prefiks (0-61)

  Centrala

423-77-00

  Fax

426-48-85

  e-mail

  

INFORMACJE - KODEKS KARNY SKARBOWY

Kodeks Karny Skarbowy
Znowelizowany kodeks karny skarbowy. Nowe przepisy wejdą w życie 17 grudnia 2005 roku.

W Dzienniku ustaw z dnia 16 września 2005 r. Nr 178, poz. 1479 opublikowana została ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw.

W art. 1 w/w ustawy dokonano zmiany ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz.U. Nr 83, poz. 930, z późn. zm.).

    Zgodnie z nowym brzmieniem art.16 § 6 zaniechanie ukarania za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe sprawcy, który po popełnieniu czynu zabronionego zawiadomił o tym organ powołany do ścigania, ujawniając istotne okoliczności tego czynu, w szczególności osoby współdziałające w jego popełnieniu nie będzie mieć zastosowania wobec sprawcy, który kierował wykonaniem ujawnionego czynu zabronionego, lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, polecił jej wykonanie ujawnionego czynu zabronionego.

    Rozszerzony został katalog środków karnych o ściągniecie równowartości pieniężnej przepadku korzyści majątkowej.

    Zgodnie z nowymi uregulowaniami zaostrzony został wymiar kar za przestępstwa skarbowe. Kara pozbawienia wolności trwać będzie najkrócej 5 dni, najdłużej – 5 lat (wymierzana będzie w dniach, miesiącach i latach), natomiast kara aresztu wojskowego trwać będzie najkrócej 5 dni, najdłużej – 2 lata (wymierzana będzie także w dniach, miesiącach i latach). Zmieniono także wymiar kary nadzwyczajnie obostrzonej, która nie będzie mogła przekroczyć 10 lat kary pozbawienia wolności.

    Rozszerzono katalog przedmiotów podlegających przepadkowi o przedmiot którego przechowywanie jest zabronione jako przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe (art. 29 pkt 4). Sąd będzie mógł orzec przepadek narzędzia lub innego przedmiotu stanowiącego mienie ruchome, które służyło lub było przeznaczone do popełnienia przestępstwa skarbowego, niebędącego własnością sprawcy, jeżeli jego właściciel lub inna osoba uprawniona na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach przewidywała lub mogła przewidzieć, że może ono służyć lub być przeznaczone do popełnienia przestępstwa skarbowego.

    Zgodnie z nowymi regulacjami sąd orzekać będzie środek karny przepadku korzyści majątkowej niepodlegającej przepadkowi przedmiotów określonych w art. 29 pkt 1 lub 4 (pochodzących bezpośrednio z przestępstwa skarbowego lub których wytwarzanie, posiadanie, obrót, przechowywanie, przewóz, przenoszenie lub przesyłanie jest zabronione jako przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe) jeżeli sprawca osiągnął ją, chociażby pośrednio z popełnienia przestępstwa skarbowego.

    Na podstawie nowego art. 33 § 2 i 3 w razie skazania za przestępstwo skarbowe, z którego popełnienia sprawca osiągnął, chociażby pośrednio, korzyść majątkową dużej wartości, uważa się, że mienie, które sprawca objął we władanie lub do którego uzyskał jakikolwiek tytuł w czasie popełnienia przestępstwa skarbowego lub po jego popełnieniu, do chwili wydania chociażby nieprawomocnego wyroku, stanowi korzyść majątkową uzyskaną z popełnienia przestępstwa skarbowego, chyba ze sprawca lub inna zainteresowana osoba przedstawi dowód przeciwny. Jeżeli okoliczności sprawy wskazują na duże prawdopodobieństwo, że sprawca ten przeniósł na osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, faktycznie lub pod jakimkolwiek tytułem prawnym, mienie stanowiące korzyść majątkową uzyskaną z popełnienia przestępstwa skarbowego, uważa się, że rzeczy będące w samoistnym posiadaniu tej osoby lub jednostki oraz przysługujące jej prawa majątkowe należą do sprawcy, chyba że zainteresowana osoba lub jednostka organizacyjna przedstawi dowód zgodnego z prawem ich uzyskania.

    Sąd nie będzie stosować nadzwyczajnego złagodzenia kary, bądź warunkowego zawieszenia jej wykonania w stosunku do sprawcy współdziałającego z inną osobą lub osobami w popełnieniu przestępstwa skarbowego, jeżeli ujawnił przed organem postępowania przygotowawczego wszystkie istotne informacje dotyczące tych osób oraz okoliczności jego popełnienia a wezwany do złożenia wyjaśnień lub zeznań, nie potwierdził w postępowaniu w sprawie o przestępstwo skarbowe ujawnionych przez siebie informacji, kierował wykonaniem ujawnionego przestępstwa skarbowego lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, polecił jej wykonanie ujawnionego przestępstwa skarbowego, bądź nakłaniał inną osobę do popełnienia przestępstwa skarbowego w celu skierowania przeciwko niej postępowania o ten czyn zabroniony.

    Sąd stosując nadzwyczajne obostrzenie kary będzie mógł wymierzyć karę pozbawienia wolności przewidzianą za przypisane przestępstwo skarbowe w wysokości nie niższej niż 1 miesiąc do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę, co nie wyłącza wymierzenia z takim samym obostrzeniem także kary grzywny grożącej za to przestępstwo obok kary pozbawienia wolności. Sąd stosując nadzwyczajne obostrzenie kary będzie mógł wymierzyć także karę pozbawienia wolności w wysokości wyższej niż dotychczas, a mianowicie nie niższej niż 3 miesiące do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego podwójnie, co nie wyłącza wymierzenia w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę także kary grzywny grożącej za to przestępstwo, jeżeli sprawca popełnia ten czyn zabroniony określony w art. 38 § 2 pkt 1.

    Nowo dodany art. 41a wskazuje, że warunkowego zawieszenia wykonania kary nie będzie można zastosować do sprawcy, który uczynił sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu lub popełnia przestępstwo skarbowe, działając w zorganizowanej grupie albo w związku mającym na celu popełnienie przestępstwa skarbowego, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami. W przypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec tego sprawcy okres próby wynosić będzie od 3 do 5 lat, a dozór będzie obowiązkowy. Natomiast skazanego na karę pozbawienia wolności będzie można zwolnić po odbyciu trzech czwartych kary; warunkowe zwolnienie nie może nastąpić wcześniej niż po roku.

    Wydłużone zostały okresy przedawnienia przestępstw skarbowych. Karalność przestępstwa skarbowego będzie ustawać, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło: 5 lat – gdy czyn stanowi przestępstwo skarbowe zagrożone karą grzywny, karą ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 3 lat; 10 lat – gdy czyn stanowi przestępstwo skarbowe zagrożone karą pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata.

    W razie ukarania za dwa albo więcej wykroczeń skarbowych popełnionych przed wydaniem pierwszego orzeczenia, wykonaniu podlegać będzie najsurowsza kara; wykonaniu podlegać będą także inne środki orzeczone w każdym z orzeczeń.

    W związku z nowymi przepisami zmieniły się wymiary kar za przestępstwa skarbowe.

Podniesiono wymiar kary pozbawienia wolności z 3 do 5 lat w następujących przypadkach:

  • w sytuacji, gdy podatnik, który uchylając się od podatkowania, nie ujawnia właściwemu organowi przedmiotu lub podstawy opodatkowania lub nie składa deklaracji, przez co naraża podatek na uszczuplenie (art. 54 § 1),
  • podrobienia albo przerobienia znaku akcyzy albo upoważnienia do odbioru banderol (art.67 § 1),
  • podania danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym lub zatajenia rzeczywistego stanu rzeczy a tym samym wprowadzenia w błąd właściwego organu narażając na nienależny zwrot podatkowej należności publicznoprawnej, w szczególności podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, podatku akcyzowym, zwrot nadpłaty lub jej zaliczenie na poczet zaległości podatkowej lub bieżących albo przyszłych zobowiązań podatkowych (art. 76 § 1),
  • podania danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym lub zatajenia rzeczywistego stanu rzeczy a tym samym wprowadzenia w błąd właściwego organu narażając na nienależny zwrot należności celnej lub umorzenie należności celnej należnej do zapłacenia (art. 92 § 1),
  • jeżeli sprawca dopuszcza się czynu zabronionego określonego w § 1 (urządza lub prowadzi grę losową, grę na automacie, grę na automacie o niskich wygranych lub zakład wzajemny wbrew przepisom ustawy lub warunkom zezwolenia) lub § 2 (uczestniczy w zagranicznej grze losowej lub zagranicznym zakładzie wzajemnym) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grze losowej, grze na automacie, grze na automacie o niskich wygranych lub zakładzie wzajemnym (art. 107 § 3).

Podniesiono wymiar kary pozbawienia wolności z 2 do 3 lat w następujących przypadkach:

  • w sytuacji, gdy podatnik, który w celu zatajenia prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek lu rzeczywistych rozmiarów tej działalności, posługuje się imieniem i nazwiskiem, nazwą lub firmą innego podmiotu i przez to naraża podatek na uszczuplenie (art. 55 § 1),
  • gdy ktoś nabywa, przechowuje, przewozi lub przenosi wyroby akcyzowe lub opakowania z tymi wyrobami stanowiące przedmiot czynu zabronionego określonego w art. 63 (wydawanie wyrobów akcyzowych lub opakowań z tymi wyrobami, w stosunku do których zakończono procedurę zawieszenia poboru akcyzy, bez ich uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy) lub 64 (wydawanie przez producenta wyrobów akcyzowych lub opakowań z tymi wyrobami przeznaczonych do wywozu za granicę bez pisemnego zawiadomienia w terminie właściwego organu o zamiarze ich wywozu), lub pomaga w ich zbyciu albo te wyroby lub opakowania z tymi wyrobami przyjmuje lub pomaga w ich ukryciu, jeżeli ich rodzaj, ilość lub wartość wskazują na zamiar wprowadzenia do obrotu (art. 65 § 1),
  • gdy płatnik lub inkasent nie wpłaca w terminie pobranego podatku na rzecz właściwego organu (art. 77 § 1),
  • gdy ktoś usuwa towar lub środek przewozowy spod dozoru celnego (art. 90 § 1),
  • gdy ktoś nabywa, przechowuje, przewozi, przesyła lub przenosi towar stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego w art. 86-90 § 1 (należącego do kategorii przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych przeciwko obowiązkom celnym oraz zasadom obrotu z zagranicą towarami i usługami), lub pomaga w jego zbyciu albo ten towar przyjmuje lub pomaga w jego ukryciu (art. 91 § 1),
  • wywożenia lub wysyłania za granicę wartości dewizowych lub krajowych środków płatniczych bez wymaganego zezwolenia dewizowego albo wbrew jego warunkom (art. 99 § 1)
  • urządzania lub prowadzenia gry losowej, gry na automacie, gry na automacie o niskich wygranych lub zakładu wzajemnego wbrew przepisom ustawy lub warunkom zezwolenia (art. 107 § 1).

Podniesiono wymiar kary pozbawienia wolności z 2 do 5 lat w następujących przypadkach:

  1. gdy podatnik, który składając organowi podatkowemu, innemu uprawnionemu organowi lub płatnikowi deklarację lub oświadczenie, podaje nieprawdę lub zataja prawdę albo nie dopełnia obowiązku zawiadomienia o zmianie objętych nimi danych, przez co naraża podatek na uszczuplenie (art. 56 § 1),
  2. przywożenia z zagranicy lub wywożenia za granicę towaru bez jego przedstawienia organowi celnemu lub zgłoszenia celnego, a w związku z tym narażenia należności celnej na uszczuplenie (art. 86 § 1),
  3. wprowadzenia w błąd organu uprawnionego do kontroli celnej a tym samym narażenia należności celnej na uszczuplenie (art. 87 § 1).

Podniesiono wymiar kary pozbawienia wolności z roku do lat dwóch w następujących przypadkach:

  • podrobienia albo przerobienia znaku urzędowego (w celu użycia w obrocie publicznym) mającego stwierdzić uiszczenie opłaty skarbowej albo używania takiego znaku jako autentycznego (art. 59 § 1); jak również puszczania w obieg, nabywania lub używania albo przechowywania w celu puszczenia w obieg podrobionego albo przerobionego znaku urzędowego mającego stwierdzić uiszczenie opłaty skarbowej (art. 59 § 2); a także używania w obrocie dokumentu opatrzonego takim podrobionym lub przerobionym znakiem,
  • zbywania lub w inny sposób przekazywania wbrew przepisom ustawy znaków akcyzy osobie nieuprawnionej (art. 70 § 1),
  • gdy płatnik nie pobiera podatku albo pobiera go w kwocie niższej od należnej (art. 78 § 1),
  • wyłudzenia indywidualnego zezwolenia dewizowego przez podstępne wprowadzenie w błąd organu uprawnionego do udzielania takich zezwoleń (art. 97 § 1).

Podniesiono wymiar kary pozbawienia wolności z roku do lat dwóch w następującym przypadku:

  • uzyskiwania lub przysposabiania środków w celu podrobienia albo przerobienia znaku akcyzy albo upoważnienia do odbioru banderol (art. 67 § 2).

Zwiększono wymiar kary grzywny ze 180 do 240 stawek dziennych w następującym przypadku:

  • gdy producent, importer lub inny podmiot wbrew obowiązkowi nie prowadzi ewidencji znaków akcyzy lub jej nie przechowuje (art. 67 § 2).

Zgodnie z nowo dodanymi przepisami:

  • zmienianie w użyciu wyrobu akcyzowego jego przeznaczenia, w szczególności używanie oleju opałowego jako oleju napędowego, a co za tym idzie narażenie podatku akcyzowego na uszczuplenie podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie (art. 73a), natomiast jeżeli kwota narażonego na uszczuplenie podatku akcyzowego jest małej wartości – karze grzywny do 720 stawek dziennych a jeżeli nie przekracza ustawowego progu – karze grzywny za wykroczenie skarbowe,
  • podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy w informacji podsumowującej podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych (art. 80a § 1),
  • nieskładanie w terminie właściwemu organowi informacji podsumowującej, wbrew obowiązkowi, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe (art. 80a § 2),
  • urządzanie lub prowadzenie gier podlegających szczególnemu nadzorowi podatkowemu bez urzędowego sprawdzenia lub bez nałożenia wymaganych urzędowych zabezpieczeń podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie a w wypadku mniejszej wagi karze grzywny za wykroczenie skarbowe (art. 107a).

    Zgodnie z nowym art. 62 § 1 i 3 karze grzywny do 180 stawek dziennych podlegać będzie ten, kto wbrew obowiązkowi w sposób wadliwy wystawia faktury lub rachunki albo nie przechowuje wystawionej lub otrzymanej faktury lub rachunku, bądź dowodu zakupu towarów. Karze grzywny do 720 stawek dziennych podlegać będzie natomiast producent, który wydaje wyroby akcyzowe lub opakowania z tymi wyrobami przeznaczone do wywozu za granicę bez pisemnego zawiadomienia w terminie właściwego organu o zamiarze ich wywozu (art. 64 § 1).

    Zmieniony art. 75 stanowi, iż importer, podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz przedstawiciel podatkowy, który nie dopełnia obowiązku uzyskania od podmiotu mającego siedzibę poza terytorium kraju rozliczenia z przekazanych mu znaków akcyzy podlega karze grzywny do 180 stawek dziennych.

    Zgodnie z nowo dodanym art. 80a karze grzywny do 240 stawek dziennych podlegać będzie ten, kto w informacji podsumowującej poda nieprawdę lub zatai prawdę.
    Nowymi przepisami wprowadzono możliwość nałożenia grzywny za wykroczenie skarbowe w następujących przypadkach:

  • nie wyznaczenia przez płatnika lub inkasenta w wymaganym terminie osoby, do której obowiązków należy obliczanie i pobieranie podatków oraz terminowe wpłacanie organowi podatkowemu pobranych kwot, lub niezgłoszenie właściwemu miejscowo organowi podatkowemu wymaganych danych takiej osoby (art. 79 § 1),
  • nie składania przez płatnika deklaracji w terminie(art. 79 § 2),
  • nie składania w terminie właściwemu organowi informacji podsumowującej (art. 80a § 2),
  • nie dokonywania w terminie przez podatnika lub płatnika, wbrew obowiązkom zgłoszenia identyfikacyjnego albo aktualizacji objętych nim danych albo też podawania w nim danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym lub niepełnych (art.81 § 1 pkt 1),
  • mniejszej wagi czynu zabronionego określonego w art. 83 § 1, tzn. udaremniania lub utrudniania wykonania czynności służbowej osobie uprawnionej do przeprowadzenia czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli skarbowej lub czynności kontrolnych w zakresie szczególnego nadzoru podatkowego, w szczególności nie okazywanie wbrew żądaniu tej osoby księgi lub innego dokumentu dotyczącego prowadzonej działalności gospodarczej lub niszczenie, uszkadzanie, czynienie bezużytecznej, ukrywanie lub usuwanie tej księgi lub innego dokumentu,
  • mniejszej wagi czynu zabronionego określonego w art. 94 § 1 lub 2, tzn. nieudzielenia wbrew obowiązkowi ustnych lub pisemnych wyjaśnień mających znaczenie dla kontroli celnej lub nieudostępniania wymaganych dokumentów dotyczących obrotu z zagranicą towarami lub usługami; oraz udaremniania lub utrudniania w inny sposób wykonania czynności służbowej osobie uprawnionej do przeprowadzania czynności kontrolnych lub dozoru celnego, w szczególności odmawiania wykonania czynności przygotowawczych do kontroli celnej lub niedopełniania obowiązku niezwłocznego dostarczenia towaru do miejsca wskazanego przez organ celny,
  • jeżeli wartość przedmiotu obrotu, o którym mowa w § 1 (wywożenie lub wysyłanie za granicę bez wymaganego zezwolenia dewizowego wartości dewizowych lub krajowych środków płatniczych) nie przekracza ustawowego progu,
  • mniejszej wagi czynu zabronionego określonego w art. 106d § 1, tzn. wykonywania działalności gospodarczej polegającej na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych oraz pośrednictwie w ich kupnie i sprzedaży bez wpisu do rejestru działalności kantorowej lub wbrew przepisom ustawy,
  • mniejszej wagi czynu zabronionego określonego w art. 106j § 1, tzn. dokonywania przez rezydenta, wbrew obowiązkowi przekazu pieniężnego za granicę lub rozliczenia w kraju z nierezydentem bez pośrednictwa uprawnionego banku,
  • mniejszej wagi czynu zabronionego określonego w art. 106l § 1, tzn. niezgłaszanie przez rezydenta, wbrew obowiązkom Narodowemu Bankowi Polskiemu danych o dokonanym obrocie dewizowym z zagranicą, w zakresie niezbędnym do sporządzania bilansu płatniczego oraz bilansów należności i zobowiązań zagranicznych państwa, lub zgłaszanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym,
  • dopuszczenia, choćby nieumyślnie, do popełnienia czynu zabronionego określonego w rozdziale 8 (Przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe przeciwko obrotowi dewizowemu) na skutek niedopełnienia obowiązku nadzoru nad przestrzeganiem reguł obowiązujących w działalności danego przedsiębiorcy lub innej jednostki organizacyjnej.

    W sprawach o wykroczenia skarbowe oskarżony będzie mógł korzystać z pomocy jednego obrońcy, którym może być także radca prawny.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

KODEKS KARNY SKARBOWY - stan przed nowelizacją z 16 września 2005r.
(Pobierz 0,4 MB)

 
Zobacz PRZYDATNE PROGRAMY

Copyright by US